taklom...klom

HAPPY VALENTINE DAY

สวัสดี วาเรนไทน์ ที่หลายๆคนมีคู่ แต่เราต้องกลับมานั่งเหงาอยู่คนเดียว อาจเป็นเพราะเราก็ได้มั้งที่ไม่เคยทำอะไรให้ลงตัวสักที การอยู่คนเดียวจริงๆก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอก แค่หาอะไรทำให้วุ่นๆ ส่งการ์ดให้เพื่อนรักที่อยู่ไกลแสนไกล บอกเขาว่าตอนนี้เราเหงาและอยากจะให้เขากับมาอยู่ด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนเคย วันวาเรนไทน์ ก็เป็นแค่วันธรรมดาไม่มีอะไรแตกต่างไปจากวันอื่น อยู่ที่เราจะคิดไปเองอย่างไร หลังจากที่ฉันหาทางออกให้กับความรักไม่ได้อยู่ระยะหนึ่ง ฉันรู่ว่าบางอยางฉันก็ทำพลาดไป แต่เมื่ออะไรๆก็ไม่อาจย้อนคืนมาใหม่ ที่เดียวที่ทำได้คือการป้องกันตัวเองไม่ให้ทำผิดซ้ำสอง และก็รับรู้อีกอย่างว่าการข่มใจก็เป็นสิ่งสำคัญ ความรักม่ได้มาซึ่งความเอาแต่ใจตัวเองและความหลงผิด แต่ความรักคืคนสองคนที่มีใจที่ตรงกันเท่านั้น

วันนี้ฉันมีงานทำอายุฉันยังน้อย เมื่อได้พยายามสู้กับมัน เราถึงได้รู้ว่าตัวเองมีค่าเพียงได และนี่ก็เป็นความรักที่ฉันค้นพบทุกวันฉันเฝ้าแต่ขอบคุณอดีต ขอบคุณกำลังใจที่มีในตัวเอง ขอบคุณพ่อแม่ที่สังสอนฉันมาอย่างดี ขอบคุณที่เกิดมาเป็นลูกของท่าน ฉันอยากบอกว่าฉันรักท่าน  ท่านทำให้ฉันภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูก แต่ฉันจะทำอย่างไร "  ให้ท่านภูมิใจว่ามีฉันเป็นลูก " อนาคตจะเป็นตัวกำหนดและฉันจะพยายาม

*** หากใครได้ชมการ์ดว่าเรนไทน์ แล้วเห็นว่าน่ารัก ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะคะ***

http://www.dseason.com/coolsong/coolsong_play.php?id=2787

มุขโฆษณาขายพิซซ่าที่กวนส้นทีนไม่เบา

PAPA JOHN'S PIZZA

เล่นง่ายๆแต่สามารถเข้าถึงและโดนใจผู้บริโภค ทำให้จดจำตราสินค้าได้ทันที
ที่คุณมองผ่านรูประตูออกไป ผลงานโดย Saatchi & Saatchi, ประเทศเปรู แถมคว้ารางวัล Cannes International advertising awards มา
นอนกอด อีกด้วย!! ปรบมือให้เลย 10 ทีรวด...

คิดดูสิคะใครมาแกล้งกดอ็อดหน้าบ้านเรา แล้วปรากฎว่าไม่มีคน คงสยองหน้าดู !!

ชีวิตที่ขาดเธอ(Princess Hours)

เมื่อก่อนไม่เคยได้คิด ผิดอะไรไม่เคยจะรู้
ไม่ได้ดูว่าในสิ่งที่กระทำ จะมีบางคนเสียใจ
จนเมื่อจบตรงการแยกทาง ทุกๆอย่างที่เคยทำไว้
ก็ได้กลับมาเตือนย้ำใจให้คิด ว่าฉันนั้นโง่แค่ไหน

อยากจะหมุนเวลาให้กลับยังไง ก็ไม่ย้อนมันคืนได้แล้ว
ได้แต่ขอให้เธอได้โปรดอภัยให้กัน สักครั้งจะยอมได้ไหม

ช่วงชีวิตฉันที่ขาดเธอ เหมือนจะตาย หัวใจมันทนไม่ไหว
มันคอยแต่มองร้องหาว่าเธอ อยู่ไหนและเป็นอย่างไร
กลับมาหาฉัน ได้โปรดเถอะนะคนดี ต่อจากนี้ที่เคยร้องไห้
จะไม่ทำให้เธอต้องช้ำและเสียน้ำตา
กลับมาเป็นอย่างเดิมได้ไหม รักกันอย่างเก่า

แต่ก่อนไม่เป็นอย่างนี้ อยู่ดีๆ น้ำตาก็ไหล
อยากให้เธอได้ฟังว่าฉันละอาย ที่ทำให้เธอเสียใจ
ถ้าไม่จบตรงการแยกทาง ทุกๆอย่างที่เคยทำไว้
คงไม่กลับมาเตือนย้ำใจให้คิด ว่าฉันนั้นโง่แค่ไหน



รู้ว่าแผลที่ฉันนั้นได้ฝาก ยากจะลบมันไปจากใจ
แต่ว่าขอได้ไหม ให้เป็นฉันได้ไหม ให้ฉันรักษาเธอเอง

อยากจะพูดให้รู้ว่า รักเพียงเธอ...คนเดียว

Daisy (Present with my design)

เรื่อง Daisy
ผู้กำกับ Andrew Lau
นักแสดง Jeon Ji-hyun, Jung Woo-sung, Lee Sung-jae
ประเภท Romantic
กำหนดฉาย มี.ค. 2006

เนื้อเรื่องย่อ

" ชายหนุ่มที่อบอุ่นเหมือนแสงแดดในฤดูหนาว
และชายอีกคนที่แข็งกร้าวราวกลิ่นดินปืน
ทั้งคู่ได้พบกับหญิงสาวที่นำพาหัวใจพวกเขาไป
ในยามที่ดอกไม้ผลิบาน ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม.. "

ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอแลนด์ เฮยอง (Jeon Ji-hyun) จิตรกรสาวผู้น่ารัก ได้พบกับรักครั้งแรกของเธอ กับปาร์ค (Jung Woo-Sung) ชายคนหนึ่งซึ่งเธอไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน ทุกๆวันเขาจะส่งดอกเดซี่มาให้ โดยที่ไม่ยอมรอพบกับเธอเลย ดังนั้น เพื่อเป็นการขอบคุณเขา เฮยองจึงวาดรูปดอกเดซี่เพื่อเป็นของขวัญให้กับเขา แต่ในเวลาเดียวกับที่เธอวาดรูปดอกเดซี่ จะมีชายคนหนึ่งมาให้เธอวาดรูปให้ทุกวัน ซึ่งเธอเองก็เริ่มรู้สึกสนใจในตัวชายคนนี้เหมือนกัน

ชองวู (Lee Sung-Jae) นายตำรวจหนุ่มสากล หลังจากที่มาให้เฮยองวาดรูปให้บ่อยๆแล้ว เขาก็เริ่มรู้สึกชอบเธอ เพราะความน่ารักสดใสที่แสดงออกมาของเธอนั่นเอง แต่ชองวูเองก็ไม่สามารถบอกความในใจออกไปได้ เพราะรู้ว่าเฮยองกำลังรอใครคนหนึ่งอยู่ เขากลัวว่า หากเขาได้บอกความรู้สึกออกไป เขาจะไม่ได้เจอกับเฮยองอีก ในขณะเดียวกันที่ปาร์คไม่สามารถมาพบกับเธอได้ เพราะว่าเขาทำงานเป็นนักฆ่า แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคอยวนเวียนอยู่รอบๆเฮยอง เพื่อที่จะได้คอยเฝ้าดูเธอ และนั่นทำให้เขาได้เห็นเฮยองอยู่กับชองวูบ่อยๆ และเธอก็ดูมีความสุขเสมอ ซึ่งสิ่งที่เขาได้เห็นนั้นทำให้เขาเสียใจ แต่เขาก็คิดถึงเธออยู่เสมอ เพราะเขารักเธอนั่นเอง

แต่วันหนึ่ง ปาร์คได้รับคำสั่งให้จัดการกับเป้าหมายใหม่ ซึ่งก็คือ ชองวู นั่นเอง ปาร์คจะตัดสินใจอย่างไร แล้วชองวูจะรอดพ้นจากเหตุการณ์นี้หรือไม่ แล้วเฮยองจะทำอย่างไรต่อไป

วีรกรรม ทำเพื่อศาสนา (อยู่ที่ดุลพินิจของผู้อ่านนะคะ)

วันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2549 ขึ้น  4 ค่ำ เดือน 1 ปีจอ

Without

เมื่อฉันตื่นขึ้นมาบนโลกใบเดิมของฉัน

แล้วพบว่าโลกมิได้เงียบเหงาอย่างที่เคยเป็น

เมื่อความเหงาสามารถเข้ามาเคาะประตูตอนเช้า

ฉันรู้สึกแปลกใจว่าทำไมความเหงาจึงมีตัวตน

แล้วความเหงาก็ก้าวเข้ามาตามคำเชิญของฉัน

......ฉันมองเธอไกล้ๆ.......

จึงได้พบว่าเธอเป็นผู้หญิงผิวขาว ข้อนข้างซีด

ผมดำยาวประบ่า ตาเธอดำโต

แต่ทว่าเธอก้มหน้าตลอดเวลา

........ฉันถามเธอว่า.......

เธอมีธุระกับฉันหรือ

........ความเหงาตอบว่า.....

ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่นานแล้วฉันมองหาเพื่อน

แล้วฉันก็จ้องมองเธอมานาน

ฉันอยากมีเธอเป็นเพื่อน

แต่เธอไม่เคยคิดจะมองมาที่ฉัน

ทำให้ฉันคิดว่า เธอคงไม่อยากรู้จักกับฉัน

ทุกครั้งที่โทรศัพท์ดังขึ้น เธอออกจากบ้านทุกวัน

ฉันต้องรวบรวมความกล้าของฉันอยู่นาน

จนวันที่เธอผิดหวัง เสียใจ ท้อแท้

ฉันคิดว่าเธอเหมือนฉันจึงจะขอให้เธอมาเป็นเพื่อนฉันจะได้ไหม

..........ฉันจึงตอบว่า.........

ได้โปรดเถิดความเหงา ใครว่าฉันไม่รู้จักเธอ

แต่เพราะฉันมีเธอทุกเวลาต่างหาก

เธอรู้ไหมฉันรู้จักเธอดี

หรือแม้แต่ใครๆก็รู้จัก

เธอต่างหากที่มองข้ามตัวเองและคนอื่น

แต่ถึงอย่างไรฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พูดคุยกับเธอ

ในเวลานี้ อย่างน้อย.......

ฉันก็มีเธอ และฉันจะใช้ชีวิตที่มีเธอให้ดีที่สุด

แล้วฉันกับความเหงาก็เป็นเพื่อนกันตลอดไป

รักเธอ โต๋๋ิ B5